Shanghai

Chinese dammen oorzaak voor opdrogende Mekong in Thailand?

 

Een Chinees stel bestudeert een tekst op een muur nabij de Sanmexia-dam in China

Dat China met een watercrisis kampt, moge inmiddels wel duidelijk zijn.

Maar het is niet alleen China dat getroffen wordt. Ook in Thailand is het goed mis, nu de Mekong-rivier, waar 65 miljoen mensen van afhankelijk zijn, in snel tempo aan het opdrogen is. Het scheepvaartverkeer en de cruiseschepen liggen in delen van de rivier aan de kade, omdat het waterpeil te laag is. Droogte als gevolg van een gebrek aan regenval is een van de oorzaken, maar een groot aantal Thai vermoeden dat ook de bouw van dammen upstream in China voor het watertekort zorgen.

Daarom gaan bewoners van Chiang Rai in Thailand volgende maand  protesteren bij de Chinese ambassade in Bankgkok. Volgens dit bericht zou de gouverneur in de Chinese provincie Yunnan, dat zelf op dit moment getroffen wordt door een van de ernstigste droogtes van de afgelopen decennia, hebben gezegd dat hij 'geen water kan laten stromen naar de lager gelegen delen van de rivier, omdat de provincie zelf water nodig heeft voor de landbouw tijdens het droogte seizoen'.

Sommige experts waarschuwen al langer dat watertekorten in China in combinatie met het feit dat bijna alle grote rivieren in Azië op Chinees grondgebied beginnen, in de toekomst zullen leiden tot internationale spanningen. De dammen bouwdrift in China zit ook sommige Indiërs al langere tijd niet zo lekker ....

Wenzhou, stad van kapitalisme, knopen en arbeidstekorten

Zhang Huamei in haar winkeltje met het certificaat uit 1979 waardoor ze officieel China's eerste ondernemer werd

Ruim 600 kilometer ten zuiden van Shanghai ligt de stad Wenzhou. Beroemd vanwege het ondernemende karakter van de stad. In deze stad ontstond ruim dertig jaar gelden het Chinese kapitalisme, toen de toen 19 jarige Zhang Huamei als eerste in China een licentie van de overheid kreeg, die haar bedrijfje officieel legaal maakte. Ze werd daarmee de eerste private ondernemer in China. 

Nu dertig jaar later, woont ze nog steeds in Wenzhou en heeft ze haar miniwinkeltje uitgebouwd tot een knopenimperium. Aangezien ik een paar dagen in Wenzhou verbleef, besloot ik haar winkeltje te zoeken. 

Straatbeeld in Wenzhou

Via internet kom ik alleen op een straatnaam, maar na even een paar keer op en neer te hebben gereden en gelopen, vinden we haar winkel. Het is eigenlijk een winkeltje. Strak en licht ingericht met overal bakken en lades vol met knopen in alle soorten en maten. In de winkel staan twee vrouwen, een man loopt wat rond in het magazijn in het achterste gedeelte van het winkeltje. Aan een tafeltje midden in de winkel zit nog een vrouw. Het blijkt Zhang Huamei te zijn. Zo makkelijk gaat dat dus in China ....

Productiemedewerker in de knopenfabriek

Ze is graag bereid wat vragen te beantwoorden en onder het genot van enkele kopjes thee vertelt ze haar verhaal. Hoe ze 30 jaar geleden in grote armoede besloot enkele spulletjes op een tafel uit te stallen en voor enkele tienden van een cent te verkopen. Dat was toen nog illegaal, want privaat ondernemerschap was streng verboden, maar de drang om te eten en dus iets geld te verdienen was groter dan de angst voor de overheid. 

Inmiddels heeft ze haar business uitgebreid en is ze de agent van een groot aantal knopenfabrieken in Wenzhou. In een aantal van de fabrieken heeft ze een belang. Hoewel veel zakenmensen in Wenzhou met hun verdiende geld speculeren op de vastgoedmarkt in Shanghai of Dubai steekt Zhang haar geld vooral in haar business. Wel heeft ze een Audi A4 gekocht en een mooi huis, zegt ze trots.

Knopen maken voor de PLA, het People's Liberation Army of China

Een dag later bezoeken we een van de knopenfabrieken, waar ze een belang in heeft. Het is een relatief nieuwe fabriek van een bedrijf dat al twintig jaar knopen produceert, een half uur rijden buiten Wenzhou. De manager (in bezit van twee Buicks) en de chairman (twee Mercedes, drie huizen) ontvangen me en leiden me trots rond. Elk jaar maken ze hier miljarden knopen, onder andere voor het Chinese leger. Een order voor 100 miljoen knopen wordt binnen twee maanden geleverd. Hoewel bijna alle fabrieken in en rond Wenzhou te kampen hebben met arbeidstekorten, is dat bij deze fabriek, waar bijna 500 mensen werken, niet het geval, zo bezweert de manager. 'We hebben geïnvesteerd in Italiaanse productiemachines en kunnen daardoor met minder mensen hetzelfde doen.'

Recruitment banner op het hek bij een van de vele schoenenfabrieken in Wenzhou

Het exacte aantal vacactures in plaatsen als Wenzhou en rond Shenzhen in het zuiden is moeilijk te achterhalen, maar volgens sommige berichten is er binnenkort alleen al in de regio rond Wenzhou sprake van een tekort van 800.000 tot een miljoen werknemers, een getal waar de fabrieksdirecteuren hier niet van opkijken. ‘Dat zou best kunnen’, aldus Shi Ji onder-directeur bij Shidali Shoes in Wenzhou. In het zuiden in de regio rond Guangzhou, is het tekort inmiddels al opgelopen tot 2 miljoen, zo berichtte de People’s Daily onlangs.

Kraampje met vacatures voor de poort van een schoenenfabriek in Wenzhou

Fan van Fan Basten

Gevonden in een zijstraat ergens in het centrum van Wenzhou, een stad 600 kilometer ten zuiden van Shanghai. Het blijkt dat de restauranteigenaar een grote fan is van Marco van fan Basten:

Op de markt in Taojiang, betelnoten en verse vis

Op een half uur rijden van Tianjiacun ligt Taojiang, de dichtstbijzijnde grote stad. Taojiang heeft geen echte bezienswaardigheden, maar is desondanks aardig om doorheen te wandelen. Vooral de markt is een feest voor je zintuigen. Gele, uitermate brakke taxi-driewielers, banen zich al toeterend een weg door de mensenmassa, terwijl links een kip wordt gewogen en rechts een vis enkele klappen met een steen op zijn hoofd krijgt.

Marktkooplui verkopen de vis vanuit mini vijvers die ze van een zeiltje hebben gemaakt in hun bakfietsen. Hier is alles te koop; van varkenspootjes en ingewanden tot ‘platgeslagen’ varkenshoofd en hond.

Maar wat het meest opvalt, is dat werkelijk iedereen hier kauwt op gedroogde zogenoemde betelnoten. Ze komen in verschillende smaken en vormen en worden voorverpakt of ‘vers’ verkocht. Het kauwen op de bast levert een euforisch en stimulerend effect op en de smaak is een beetje vergelijkbaar met kauwgum. Een aantal Chinezen vertelden me dat ze de noten niet kunnen kauwen, omdat ze er direct veel te ‘high’ van worden. Maar het gekke is dat ik anderen de ene na de andere noot naar binnen zie werken, zonder merkbaar effect. Zelfs kinderen kauwen hier op de ‘drug’.

Zelf merkte ik nauwelijks een effect. De smaak is soms wel plezierig, maar het langdurig kauwen op de bast leverde bij mij alleen maar vermoeidheid in mijn kaken op. De betelnoot is vooral populair in Taiwan en het zuidelijk eiland Hainan. In Taiwan worden de noten door in bikini geklede vrouwen in glazen ruimtes langs de snelweg verkocht, een van de meest bizarre dingen die ik in Taiwan heb gezien, toen ik daar een aantal jaar geleden was.

Overigens lijken de noten die overal in Taojiang te koop zijn niet op wat ik me herinner van Taiwan. Misschien omdat het om de gedroogde versie gaat, of is het toch een andere vrucht of noot? Als iemand na het zien van onderstaand filmpje kan bevestigen dat dit inderdaad betelnoten zijn, dan hoor ik het graag.

Vuilnis? Dat gooi je gewoon in de dichtstbijzijnde beek

Het Chinese platteland is soms betoverend mooi, maar hoe lang nog? Door een gebrek aan educatie en voorlichting vermoed ik, lijken dorpen op het platteland steeds vaker op openbare vuilnisbelten. Kinderen en volwassenen vinden het volstrekt normaal om afval op straat te gooien.

De verpakking van een doosje sigaretten wordt achteloos op de grond gegooid, of je nu binnen in een supermarkt staat of op straat. Huisvuil? Dat gooi je gewoon in het dichtstbijzijnde beekje.

Ook dit is het Chinese platteland....

Op het Chinese platteland in Hunan

Op uitnodiging van een Chinese vriend verbleef ik tijdens de viering van het Chinese nieuwjaar een week op het platteland bij zijn ouders. Het dorpje Tianjiacun in de provincie Hunan is prachtig gelegen tussen twee met bamboebos beklede heuvels en telt hooguit een paar honderd mensen. Winkels zijn er op een lokale kruidenier na niet. Hier verbouwt iedereen op zijn eigen stukje grond zelf zijn eigen rijst, groente en fruit. En af en toe moet er een rondlopende gans, kip of eend aan geloven. In het huis waar ik te gast was ontbreekt op een door mijn vriend aangeschafte televisie na, elke luxe of decoratie.

Ik ben de afgelopen twee jaar vaker op het platteland geweest, maar had er nog nooit een hele week ‘gewoond’. Altijd keerde ik na een dagje weer terug naar de bewoonde wereld om in een hotel te overnachten. Die luxe had ik nu niet. Dat betekende in feite een week lang 24 uur per dag kou lijden. Het huis waar ik verbleef was weliswaar ruim, maar onverwarmd. Alleen in een aparte ruimte stookte de familie een open vuurtje, waar je van tijd tijd even kon opwarmen. Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, loopt iedereen hier gekleed in meerdere lagen en met een dikke jas aan rond.

En omdat het ‘s nachts in de ruimte waar ik sliep ijzig koud was, heb ik zeven dagen lang met een muts op geslapen... Kortom, flinke ontberingen, maar die werden ruimschoots goedgemaakt door de ongekende gastvrijheid en het heerlijke verse eten dat me elke dag drie keer werd voorgeschoteld. Dat betekende vooral veel rookvlees, kip, hotpot, ontelbare verse groentes, paddestoelen en bamboescheuten.

En, omdat oma 80 werd, ook een feestmaal met schildpad...



Tianjiacun ligt op ongeveer een half uur rijden van Taojiang, de dichtstbijzijnde grote stad. De weg erna toe is een modderige onverharde weg, maar over een aantal jaar is dat allemaal anders. De bouw van een van de eerste kerncentrales in het Chinese binnenland op een paar kilometer van Tianjiacun leidt tot de aanleg van een grote snelweg die vlak langs het dorp zal gaan. De kerncentrale leidt tot grote bezorgdheid in Tianjiacun. De inwoners zijn ervan overtuigd dat er straks veel radioactieve straling het dorp zal bereiken. Mijn verzekering dat kerncentrales ook in China tegenwoordig veilig zijn, maakte maar weinig indruk.

 

Voorlopig is het nog rustig in Tianjiacun.

Belangrijkste conclusie na een week Chinees platteland is dat ondanks alle cultuurverschillen Chinezen en Europeanen niet zoveel van elkaar verschillen als het om de viering van oud- en nieuw gaat. Het samenzijn met familie en vrienden staat centraal. Op oudjaarsavond spelletjes doen (ik kan inmiddels uitstekend Chinees schaken, mahjongen en ‘pao de kuai’en) en vervolgens met zijn allen voor de buis kijken naar de traditionele nieuwjaarsprogramma’s. En om twaalf uur naar buiten om een ongekende hoeveelheid vuurwerk af te steken. Europeanen doen dat alles vanuit de luxe van een warm en comfortabel huis, Chinezen op het platteland met de jas aan rond een open haardvuurtje. Maar ook dat heeft zo zijn charme.

新年快乐, oftewel gelukkig nieuwjaar!

Chinees vuurwerk

Chinezen houden van vuurwerk. De afgelopen week verbleef ik in het dorpje Tianjiacun op het platteland in Hunan om daar het Chinese nieuwjaar in te luiden. Hunan is een van de belangrijkste productieplaatsen voor het Chinese vuurwerk. En dat is te merken.

Niet alleen op oudejaarsavond wordt er in China vuurwerk afgestoken, maar ook op de dagen ervoor en erna. Tot de meest populaire soorten in Hunan behoren de duizendklappers en de all-in-one dozen. Die kosten ongeveer tien euro en zijn goed voor een vuurwerkshow van een kwartier. Je steekt hem 1 keer aan en vervolgens gaat alles vanzelf. Reuze handig....

Overigens doet de jeugd, en dan bedoel ik de allerjongste jeugd tot tien jaar, hier gezellig mee met het verkopen en afsteken. Daarbij is het de sport om zoveel mogelijk te experimenteren met het keihard knallende vuurwerk. Pijlen vanuit de hand weggooien, strijkers (die je overigens niet afstrijkt, maar gewoon met een aansteker aansteekt) in een cirkel op de grond tegelijk proberen aan te steken, dat soort werk. En ook het in de doos kijken of die ene pijl nu wel is afgegaan of niet, is hier ook heel gewoon. Hier kennen ze geen Sire.... 

Op Nieuwjaarsdag trokken we via een steil en besneeuwd bergpad het bamboebos in op zoek naar de graven van overleden familieleden. Bij elk graf werd een duizendklapper afgestoken als eerbetoon aan de overledene. Vreemde ervaring. Ik zou zelf niet zo snel een duizendklapper meenemen naar een Nederlandse begraafplaats.

De langste duizendklapper die ik overigens ooit heb gezien werd een paar dagen na Nieuwjaar afgestoken op de straat voor het huis van de oma van mijn gastheer. Oma werd tachtig en gaf een groot buitendiner (met onder andere verse schildpad op het menu). Als gast neem je dan geen bloemetje mee, maar koop je onderweg een rol duizendklappers van bijna een meter doorsnede, die je vervolgens voor haar deur afsteekt.

Nou ja, beelden spreken meer voor zich dan woorden:

Hotelmania in Shanghai

Afgelopen zaterdag was ik even kort in het vorig jaar geopende Intercontinental Hotel vlakbij het treinstation. Niet om er te slapen, maar om er te tennissen op het dak. Wat me opviel echter, toen we door het immense en luxueuze hotel wandelden, was de enorme leegte. De lobbybar waar we na afloop een biertje dronken, was volledig leeg en ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat een groot deel van de meer dan 500 kamers geen gasten hadden. 

Hoe zo'n hotel kan renderen is me een raadsel. Waarschijnlijk is het een mooi voorbeeld van een face-project van een lokale bestuurder die zijn district wat meer aanzien wil geven. Zhabei, het district waar het hotel en het naastgelegen treinstation liggen, is niet bepaald een toeristentrekker. Face-project of niet, ergens moet iemand de pijn (lees, het verlies nemen voor zo'n hotel), lijkt me. 

En het Intercontinental is niet het enige nieuwe luxueuze hotel in de stad. Met de Expo als excuus zijn er de afgelopen jaren heel veel top-hotels gebouwd of nog in aanbouw. Alle ketens zijn aanwezig. 

Een heel klein overzicht om een indruk te geven

- Shangri-La (1 in zakendisctrict Pudong en een hotel in aanbouw ten westen van de Huangpu in Puxi)

- Four Seasons (1 in Puxi, en een nieuw hotel in aanbouw in Pudong)

- The Peninsula (eind vorig jaar geopend aan de Bund)

- Puli (eind vorige jaar geopend in Puxi)

- Waldorf Astoria (opent dit jaar aan de Bund)

- Conrad (opent na vertraging en financiële perikelen waarschijnlijk dit jaar in Puxi)

- Hyatt (drie hotels, waaronder het hoogste hotel ter wereld en een hotel aan de Bund)

- Ritz-Carlton (1 in Puxi en een nieuw hotel in aanbouw in Pudong)

- Westin (1 vlakbij de Bund)

etc, etc.... (waaronder Hilton, Okura, JC Mandarin, Sheraton, Meridien, Marriott, Radisson en tientallen kleine boutique hotels.

Een groot aantal draait ongetwijfeld fantastisch, maar ik vermoed dat langzaam sprake is van overcapaciteit in Shanghai's luxe-segment.

Gran Melia in Shanghai

Een nieuw hotel verdient speciale aandacht. Vorige week opende in Pudong namelijk het Gran Melia Hotel zijn deuren. Dit vijfsterren-hotel is een joint venture tussen de Chinese overheid en  niemand minder dan Fidel Castro, althans de familie Castro. Het ruim 700 kamers tellende super luxe hotel wordt gerund door Sol Melia, een grote Spaanse hotelketen. In ruil voor de investering van de familie, investeert China op Cuba in een reeks hotels. Koop Chinese waar, dan helpen we elkaar....

De komende weken voor mij geen vijfsterren-hotel of een strand ergens in Thailand. Ik vertrek deze week naar een boerengehucht in de provincie Hunan om daar bij een Chinese familie het Chinees Nieuwjaar te gaan vieren. Regen, kou, mist en beperkte sanitaire voorzieningen, maar waarschijnlijk wel echte Chinese gastvrijheid.

Guus Hiddink kan telefoontje verwachten uit China

Het is al jaren kommer en kwel in het Chinese voetbal. Lege stadions, corrupte omkopende voetbalmanagers, spelers die niet betaald krijgen, gefixte wedstrijden en belabberde resultaten van het nationale team (nummer 87 op de wereldranglijst).

De problemen in de kapot gegokte voetbalcompetitie zijn nu zo groot, dat de Chinese overheid een tijdje geleden een grote schoonmaakoperatie is gestart, om de corruptie met wortel en al voorgoed uit het voetbal te halen en het geschonden imago te herstellen. Dat betekent in China arrestaties en zware straffen.

De sinds 22 januari nieuw aangestelde nieuwe topman van de Chinese voetbalbond Wei Di laat er - in zijn uitspraken althans - geen gras over groeien. Middels een vijfjarenplan wil hij het Chinese voetbal weer op niveau brengen. Dat mag ook wel, want zelfs landen als Malawi, Mozambique, Nieuw-Zeeland, Noord-Korea, Togo, Macedonië, Irak en Benin kunnen beter tegen een bal trappen.

Hoewel er nog geen plannen zijn de huidige bondscoach van China Gao Hongbo te ontslaan, droomt Wei nu al openlijk van het aantrekken van Guus Hiddink. Want als de huidige bondscoach in China weg gaat, dan: 

'(....) the likes of former Netherlands, South Korea and current Russian coach Guus Hiddink should be the target, Wei said.

"My attitude toward foreign coaches is that we don't need the second- or third-tiers ones," he said in a live interview on sina.com.

"If we decided to have a foreign coach, he must be a top one. It would not be cheap … but I believe money is not a problem."

Guus kan zich dus opmaken voor een telefoontje uit China. 

Wei is overigens zeer serieus te nemen, want in zijn vorige functie als hoofd watersport van China, investeerde hij fors in het aantrekken van buitenlandse coaches. Het resultaat: gouden medailles tijdens de Olympische Spelen in Peking op disciplines als kajak en roeien, waar China voordien weinig succes had.

Praktische glazenwasser op Pudong Airport

Tsja, is er een meer efficiënte manier?

(Via Shanghaiist)

Quizvraag

Wat hebben de metro, China Mobile, restaurants, winkelcentra, hotellobby’s, treinen, vliegtuigen en Chinese scholen in China met elkaar gemeen?

Voor degene die het eerst het goede antwoord geeft, ligt een cd van Kenny G. klaar...

Mediaconsumptie in China - enkele tips

Voor iedereen die op de een of andere manier interesse heeft in de ontwikkelingen in China is er op internet een woud aan websites en blogs te vinden. Zelf volg ik de nieuwsontwikkelingen hier via Chinese media, buitenlandse kranten (FT/WSJ/SCMP), tijdschriften en uiteraard via internet. Via een VPN-verbinding heb ik geen last van de grote Chinese vuurmuur en heb ik toegang tot alles wat God 'Peking' verboden heeft.

Via het softwareprogramma Shrook houd ik elke dag eenvoudig de laatste updates van tientallen websites bij. Daarnaast gebruik ik Twitter als handige manier om op interessante artikelen en blogs terecht te komen. 

Het voert wat te ver om een volledige lijst van interessante en relevante websites te geven, maar het leek me in het kader van het uitwisselen van ideeën en tips wel eens aardig een kleine selectie van in Nederland (en wellicht in China) minder bekende websites te geven, die in mijn ogen zeer de moeite waard zijn voor iedereen die geïnteresseerd is in opinie, originaliteit en diepgang over China en in de opvattingen van de Chinese internetters. Een aantal van de hieronder genoemde websites is vanwege hun inhoud in China geblokkeerd. 

Ik nodig lezers graag uit deze lijst aan te vullen. Graag uitsluitend - hoe arbitrair dat ook is - de wat minder bekende juweeltjes over China.

Mijn volkomen onvolledige en selectieve lijstje:

---Economie---

China Financial Markets - Michael Pettis, financieringsprofessor aan de Peking-universiteit/muziekclubeigenaar/platenbaas geeft uitgebreid commentaar op economische ontwikkeling China

Patrick Chovanec - Commentaarblog over de Chinese economie van professor Patrick Chovanec, professor aan de School of Economics and Management aan de Tsinghua University in Peking

China Economics Blog - Blog over Chinese economie

China Car Times - Beste autoblog over China

---Milieu/energie---

The Grean Leap Forward - Blog over de ontwikkelingen op het gebied van schone energie in China

Chinadialogue -Blog over ontwikkelingen in het milieu-(beleid) in China

China Environmental Law - Blog over energie/milieu issues van milieu- en energie-advocaat Charlie McElwee in Shanghai

---Media/jeugdcultuur/internet---

China Digital Times - Tweetalige website over politieke en sociale veranderingen in China

Chinasmack - Engelse vertalingen van maatschappelijke discussies op het Chinese internet

EastSouthWestNorth - Blog met vertalingen van Chinese (internet)-mediaberichten

Danwei - Blog over media, jeugdcultuur en internet in China

Chinayouren - Origineel en interessant China-blog

Shanghaiist - Puntig geschreven blog over Shanghai en China

---Overig---

Skyscrapercity Shanghai - Volg hier de stedelijke ontwikkeling in Shanghai en alle nieuwe nieuwbouwprojecten

Shanghai Scrap - Origineel blog van de Amerikaanse journalist Adam Minter

Even de marathon lopen in 2.34 uur en dan naar de universiteit

Niet alles is altijd wat het lijkt in China. Een snel oordeel vellen is soms gevaarlijk. Neem het nieuws over de vals spelende marathonlopers tijdens de marathon in de Chinese kustplaats Xiamen. Op het eerste gezicht vraag je je af waarom iemand dat zou doen. Is marathon lopen immers niet iets dat je als amateur vooral voor jezelf doet? 

Maar niet altijd dus. In China kunnen scholieren met sport extra punten verdienen voor de Gaokao, het belangrijke jaarlijkse toelatingsexamen voor de universiteit. Wil je een van de schaarse plekken op een topuniversiteit bemachtigen en zo je carrière leven veilig stellen, dan heb je daar alles voor over. Omkoping van leraren door ouders komt hier dan ook veel voor, net als ordinair of hypermodern spieken. En dus ook vals spelen bij de marathon, want een tijd van 2 uur en 34 minuten, zoals de Chinese onderwijsautoriteiten hadden vastgesteld als limiet voor bonuspunten is voor een normaal mens, laat staan voor een zwaar vermoeide Chinese middelbare scholier, volkomen onhaalbaar natuurlijk. Het zou je bij de laatste marathon in Rotterdam een prachtige 34e plaats hebben opgeleverd.

Lees meer over de marathon Xiamen op het blog van marathonloper Marc van der Chijs.

Shanghai Expo wordt toch nog haastklus

Het bijna 70 meter hoge China-paviljoen

De belangstelling voor de komende wereldtentoonstelling in Shanghai is zo groot dat drie maanden voor de start al 20 miljoen toegangskaarten zijn verkocht. Burgemeester van Sjanghai Han Zheng voorspelt dat het eerder verwachte aantal van 70 miljoen bezoekers 'ruim zal worden overtroffen'. Daarmee wordt de Expo 2010 de grootste wereldtentoonstelling uit de 159-jarige geschiedenis.

Chinese gastvrouwen op de Expo-boulevard

Maar de organisatie maakt zich niettemin zorgen, zo blijkt vandaag. Maar liefst 20% van de landen paviljoens is waarschijnlijk niet klaar op 1 mei, de officiële startdatum van de Expo. Het Nederlandse paviljoen valt daar niet onder. 'Happy Street' is van de buitenkant zo goed als af en de inrichting van de huisjes zal op tijd klaar zijn, zo verzekerde commissaris-generaal Walter van Weelden me vorige week. Lees hier mijn verhaal over de Shanghai Expo in het FD vandaag.

 

Happy Street in aanbouw in december 2009 (c) Frans Schellekens

Shanghai geeft ruim $ 4 mrd uit aan de organisatie van de zes maanden durende 'Expo 2010' en investeert daarnaast nog eens een geschatte $ 40 mrd in de opwaardering van de infrastructuur in de stad. Dat is meer dan Peking investeerde voor de Olympische Spelen. Het metronetwerk in Sjanghai is in ruim twee jaar tijd verdubbeld tot in totaal 400 kilometer en er zijn nieuwe luxe hotels gebouwd, woonbuurten opgeknapt en tunnels aangelegd.

Ook wordt de luchthaven Hongqiao uitgebreid. Een tweede startbaan, die ook de Airbus A380 aankan, is al klaar en het nieuwe terminalgebouw bijna. Dit wordt niet alleen een luchthaven, maar het belangrijkste verkeersknooppunt van Shanghai, waar metro, luchthaven en straks de hogesnelheidslijn samen komen. De opening van de luchthaven staat gepland voor maart, dus ruim op tijd om de verwachte tientallen miljoenen bezoekers uit de rest van China te ontvangen.

Het nieuwe Terminal 2-gebouw van Hongqiao-airport in Shanghai

Roltrappen in het nieuwe Terminal 2-gebouw van Hongqiao-airport in Shanghai

Oppassen met sms'en in China

Net nu inwoners van de provincie Xinjiang na ruim zes maanden weer (beperkt) mogen sms'en, wordt het verzenden van sms'jes in Shanghai voortaan strenger gecontroleerd. Iedereen die sms'jes verstuurt, die volgens de overheid niet door de beugel kunnen, zal zijn of haar sms-functie zien worden opgeschort. Dit betekent dat de mobiele telefonie-aanbieders het sms-verkeer strenger via automatische detectiesystemen gaan controleren en de namen van overtreders gaan doorgeven aan de autoriteiten.

De maatregel is op het eerste gezicht een grove schending van de privacy, maar het lijkt erop dat de overheid vooral de verspreiders van porno en spam via sms wil aanpakken. Pas wanneer je 50 sms'jes met vulgaire of verboden inhoud binnen een minuut verstuurt krijg je een sms-ban van twee weken aan je broek. Ben je in staat 100 berichtjes te versturen binnen zestig seconden, ongeacht het onderwerp, dan krijgen je duimen zeven dagen verplichte rust.

De vraag is natuurlijk of het in de praktijk zo zal gaan. Wat gebeurt als er ik mijn vrienden 25 sms'jes stuur binnen een minuut over kwesties als Tibet of Falun Gong? De definitie van wat niet mag is onderverdeeld in dertien onderwerpen. Een van de verboden categorieën  is een reeks gecensureerde woorden, hetgeen aangeeft dat de ban niet alleen een pornografische zuivering van het sms-verkeer behelst.